مرکز مطالعات راهبردی آینده‌سازان - تولید محتوای دانش‌آموزی

تسلط بر دلها

«چون سخن از دل برآید * لاجرم بر دل نشیند» این جمله تعریف کار ماست. در کار ما کاملاً‌ باید بر دل‌ها تسلط پیدا کرد. شما اگر دل خودت یک مزرعه آباد نباشد نمی‌توانی مزرعه‌های دیگه را آباد کنی. دهة محرم کار فشرده و سنگینی دارد. در این ایام شما از جایی شروع می‌کنی و باید به نقطه‌ای برسی که کاملاً‌ انقلاب و تلاطم درونی مشاهده شود؛ به ویژه هنگام شب عاشورا. مداح باید در طول سال از خودش مراقبت کند؛ از زبانش، از چشمش، از گفتارش و از کردارش. بالاخره به مراقبت‌ها خیلی سفارش شده است. این مراقبت خیلی به آدم کمک می‌کند. حتی باید از یک شوخی نابه‌جا، گفتن یک حرف نابه‌جا و شنیدن یک حرف نابه‌جا پرهیز کرد.

سید مهدی میرداماد، مصاحبه با نشریه چاووش

 

حبیب بن مظاهر

دل که جوان باشد دیگر مهم نیست چند سال عمر کرده باشی. آدمی که قلب و دلش جوان است لبخند روی لبانش نمی‌خشکد. او با شوخ طبعی خود شادی و نشاط را به دوستانش هدیه می‌دهد. فرمانده جناح چپ سپاه امام حسین علیه السلام حبیب بن مظاهر اینگونه بود. پیرمردی که با شوخ طبعی‌هایش به دیگران روحیه می‌داد. پیر پارسای کربلا به مزاح و لطیفه لب می‌گشود، می‌خندید و می‌خنداند.

یکی پرسید: حبیب چه شده است؟ هیچگاه چنین شوریده و شادابت نیافته‌ام.

پاسخ می‌دهد: مگر نمی‌بینی شب میان ما و دوست فاصله است و شب وصال را جز مطایبه و لطیفه نباشد.

برگرفته از کتاب آینه داران آفتاب، محمدرضا سنگری

 

روضه ورودیه

چون آن حضرت(عليه السلام) وارد کربلا شدند، پرسیدند: نام این زمین چیست؟

عرض شد: کربلا.

آن جناب(عليه السلام) فرمودند:

بارالها! من از اندوه و بلا به تو پناه می برم.

سپس فرمودند: این جا سرزمین اندوه و بلاست، فرود آیید که این جا بارانداز و قتلگاه و محلّ قبرهای ماست، این را جدّم رسول خدا(صلي الله عليه و آله) به من خبر داد.

همگی فرود آمدند، حرّ و سربازانش نیز در سمت دیگری پیاده شدند.

چون به زمین کربلا رسیدند، اسب امام(عليه السلام) از رفتن باز ایستاد. آن حضرت(عليه السلام) فرمود، اسب دیگری حاضر کردند، او نیز حرکت نکرد. هفت یا هشت اسب عوض کردند، هیچ یک گام از گام برنداشتند.

آن جناب پرسید: این زمین چه نام دارد؟

گفتند: غاضریّه.

فرمود: آیا نام دیگری دارد؟

عرض شد: نینوا.

فرمود: دیگر چه می گویند؟

گفتند: شاطیء الفرات.

فرمود: آیا نام دیگری دارد؟

عرض کردند:کربلا.

آن بزرگوار آهی کشید و گریه ی بسیار نمود و فرمود:

این جا زمین اندوه و بلاست، فرود آیید و از این جا کوچ نکنید.

به خدا خوابگاه شتران ما این جاست، به خدا این جا خون های ما ریخته می شود، و پرده های حشمـت و حرمـت ما دریده می شود. (وقتی اهل بیتعلیهم السّلام را به اسیری ببرند).

و به خدا در این جا قبور ما را زیارت کنند، و روز قیامت از همین جا محشور خواهیم شد. این همان خاک است که جدّم رسول خدا (صلي الله عليه و آله) وعده داد، و هرگز خبر او خلاف نیست.

بار بگشایید، این جا کربلاست                       آب و خاکش، بـا دل و جان آشناست

السّلام، ای سرزمیـن کربـلا                         السّـلام، ای منـزل نـور خـدا

السّلام، ای وادی دلجوی عشق                     وه! چه خوش می آید این جا، بوی عشق

 

شفاعت

اسباب بخشایش گناهان در دنیا سه چیز است:

  1. توبه و جبران گذشته
  2. ترک گناهان کبیره
  3. انجام دادن حسنات و کارهای نیک

ولی در آخرت تنها راه بخشش، فقط شفاعت است. شفاعت تنها شامل کسانی می شود که تلاشگرند. ولی در راه مانده اند و نیاز به مکمل و تقویت کننده دارند که در کنار آنان باشد. بنا بر این در شفاعت باید افراد حرکتها و اعمال صالحی داشته باشند تا مشمول شفاعت اولیای خدا بشوند.

قرآن و روایات کسانی را مشمول شفاعت معرفی میکنند که دارای شرایط زیر باشند:

الف) اهل ایمان و نماز و انفاق در راه خدا باشند و عمر را به هدر نداده باشند. «فما تنفعهم شفاعه الشافعین»1

ب) خداوند به شفاعت آنان اذن داده باشد. «من ذاالذی یشفع عنده الا باذنه»2

ج) با ایمان از دنیا برود.

د) رابطه ای میان شفیع و شفاعت شونده وجود داشته باشد.

 

اگر خدای نباشد ز بنده ای خشنود                              شفاعت همه پیغمبرای ندارد سود

قضای کن فیکونست حکم بار خدای                          بدین سخن سخنی در نمیتوان افزود3

 

پی نوشت:

  1. مدثر/48
  2. بقره/255
  3. سعدی

 

چرا امام حسين عليه السلام يك شب مهلت گرفت؟

در تاريخ آمده وقتي لشكر عمربن سعد در روز تاسوعا قصد شروع جنگ را ‏داشت حضرت ابا عبدالله به برادرشان اباالفضل فرمود: برادر جان برو يك شب از آنها مهلت بگير. ‏امام حسين مي فرمايد: مهلت بگير تا نماز بخوانيم و به دعا و استغفار و تلاوت قرآن ‏بپردازيم. خدا مي داند من نماز را دوست دارم و تلاوت كتابش و همچنين دعا و استغفار را . ‏يعني امام مي خواهد به ما بفهماند كه براي صحبت كردن با معبود هستي مي ارزد كه انسان از دشمن ‏هم مهلت بگيرد؛ همه مواردي كه حضرت مي فرمايد به نحوي ارتباط ويژه با خداوند عالم است؛ چه نماز، ‏چه دعا و چه خواندن قرآن و استغفار . اين است كه امام زين العابدين و سيدالساجدين مي فرمايد: من ‏دوست ندارم در كودكي بميرم چرا؟ چون مي خواهم بزرگ شوم وخدا را بشناسم و خدا را با معرفت ‏عبادت كنم. بنابراين طبق فرمايش خود ‏امام حسين عليه السلام  علت مهلت خواهي از دشمن مناجات با خدا بود.

 مقتل مقرم‏

 

توجه به آستان قدس مهدوي (عج)

من احساس مي‌كنم مهم‌ترين وظيفه‌اي كه الان به عهده‌ي ماست، عبارت است از اين‌كه بايد با شيوه‌هاي مناسب، مسأله توجه به امام عصر (عج) را ترويج كنيم. اصلاً به نظر من، مهم‌ترين و كليدي‌ترين و اصلي‌ترين رسالت انجمن‌هاي اسلامي، توجه به آستان قدس مهدوي (عج) است. به همين دليل و براي اين‌كه اين قضيه يك ساز و كار مناسبي پيدا كند، هيأت انصارالمهدي(عج) را تشكيل داديم…

سخنراني حجت الاسلام حاج‌علی‌اکبری در جمع مسئولين اتحاديه مازندران

 

لعن برخی از دشمنان اهل‌بیت علیهم‌السلام در مکان‌های عمومی یا خصوصی چه حکمی دارد؟

این هم از جمله سوال‌هایی است که بارها پاسخش را شاید همه شما از خود حضرت آقا شنیده باشید و همین اواخر بیشتر تاکید داشتند. به خاطر این فتنه‌هایی که در جهان اسلام پیش آمده است و برادر کشی و مسلمان کشی بین برخی از مسلمانان و ضرری که برای جهان اسلام دارد و سودش را استکبار جهانی و صهیونیسم بین‌الملل می‌برد. بارها شنیده‌اید که ایشان فرموده‌اند به مقدسات سایر مذاهب توهین نکنید و توهین به مقدسات سایر مذاهب را حرام دانسته‌اند. به علاوه هر عملی که موجب تفرقه بین مسلمانان شود، ایشان آن را منع کرده‌اند و حرام دانسته‌اند. بنابراین مومنین از کارهایی که به هر حال سودی ندارد، بلکه ضرر دارد و موجب اختلاف بین مسلمان‌ها می‌شود و موجب برادرکشی بین مسلمانان می‌شود یا موجب وهن مذهب هست یا به نحوی توهین به مقدسات سایر مذاهب اسلامی است ان‌شاالله بپرهیزند که این عمل جایز نیست.

سوال دومی که در اینجا مطرح شده این است که در این مجالس می‌شود شرکت کرد یا نه؟ یک وقت هست شما شرکت می‌کنید آن منبری را یا آن مداح را از این کار خودش باز می‌دارید -حالا با تذکر محترمانه که از این گفته‌های تفرقه‌انگیز بپرهیزد- این گاهی وقت‌ها لازم و واجب است. اما اگر شرکت شما این اثر را ندارد، بلکه مجلس چنین افرادی که تفرقه می‌اندازند تقویت می‌شود، بله گاهی وقت ها شرکت در چنین مجالسی جایز نیست و باید پرهیز شود.

منبع: سایت مقام معظم رهبری

 

 

 

🏠 صفحه اصلی
🏠 صفحه اصلی